تنگه هرمز بار دیگر به نقطه‌ای تبدیل شده است که در آن، مرز میان بحران مهارشده و درگیری گسترده به‌شدت باریک شده است. طبق اخبار، در روزهای پایانی فروردین ۱۴۰۵، این گذرگاه حیاتی نه‌فقط با اختلال جدی

یکی از عواقب مهم جنگ ۴۰ روزه دولت‌های ایران ،آمریکا و اسرائیل، تاثیرات اقتصادی‌ست که  بر زندگی و معیشت کارگران و زحمتکشان گذاشته و یکی از آن‌ها تشدید معضل بیکاری‌ست. معضلی که پیش از این نیز ده‌ها

جنگ ارتجاعی و ویرانگر میان دولت امپریالیستی آمریکا و دولت صهیونیستی اسرائیل با رژیم ارتجاعی و آدم‌کش جمهوری اسلامی که نهم اسفند آغاز شد،آخرین روزهای چهارمین هفته خود را نیز پشت سرگذاشته است. این

در حالی که طبقه کارگر و عموم توده مردم ایران به فقر بی‌سابقه‌ای سوق داده شده‌اند و در روزهایی که دولت و سرمایه‌داران در صددند با تعیین حداقل دستمزد چندین برابر زیر خط فقر، یک سال دیگر گرسنگی و

ارتجاع اسلامی – فاشیستی حاکم با کشتار وسیع و کم‌سابقه، هزاران تن از توده‌های مردم معترض را به خاک و خون کشید و ده‌ها هزار نفر را مصدوم و بازداشت و زندانی کرد. رژیم آدم‌کش و فاشیست جمهوری اسلامی،

مدت‌هاست که یک تلاش مذبوحانه و تحرکات خرابکارانه‌ای در صنعت نفت و گاز به منظور کنترل، مهار و به کج‌راه بردن اعتراضات فزاینده و مبارزات رو به رشد کارگران شاغل دراین صنعت آغاز شده است. این تلاش‌ها

سالهاست که صد‌ها هزار نیروی کار شاغل در بخش‌های تولیدی و خدماتی تحت عنوان ” نیروهای شرکتی ” مشغول به‌کارند. این نیروها از دستمزد،مزایا، حقوق و بیمه معمول در بخش نیروی کار رسمی محروم‌اند و

اعتراضات کارگری و مبارزه در صنعت نفت بی‌وقفه درحال گسترش است. ماه آبان نیز مانند ماه‌های قبل، اعتراض در اشکال متنوع به‌ویژه در شکل تجمع و اعتصاب و راه‌پیمایی در بخش‌های مختلف صنعت نفت ادامه داشت.

اوضاع اقتصادی و معیشتی کارگران و کارکنان شاغل در صنعت نفت طی چند سال اخیر به‌شدت رو به وخامت گذاشته است. گرانی‌ها ، تورم افسار گسیخته ، تنزّل ارزش پول و کاهش فاحش قدرت خرید، به تشدید فقر و نداری

“سرمایه با شهوت بی‌حد و حصر و کورکورانه خود و با ولع سیری‌ناپذیرش برای کار اضافی نه‌تنها از اخلاق، بلکه از کران‌های جسمانی کار روزانه تجاوز کرده است.سرمایه زمان لازم برای رشد، تکامل و سلامتی را