در دی‌ماه ۱۴۰۴، ایران وارد یکی از پرتلاطم‌ترین دوره‌های اعتراض اجتماعی در دهه‌های اخیر شد. اعتراض‌ها که در واکنش به بحران‌های عمیق اقتصادی آغاز شدند، به‌سرعت گسترش یافتند و توده‌های وسیعی از

روز ۱۱ دسامبر ـ برابر با ۲۰ آذر ـ اعتصاب عمومی گسترده‌ای پرتغال را فرا گرفت. در این روز در اقصی نقاط این کشور کارگران و کارکنان هر دو بخش دولتی و خصوصی دست از کار کشیدند. حمل‌ونقل عمومی متوقف شد.

مدت‌هاست که یک تلاش مذبوحانه و تحرکات خرابکارانه‌ای در صنعت نفت و گاز به منظور کنترل، مهار و به کج‌راه بردن اعتراضات فزاینده و مبارزات رو به رشد کارگران شاغل دراین صنعت آغاز شده است. این تلاش‌ها

امروزه سخن گفتن از معضلات اجتماعی، به‌ویژه در ایران، بدون پرداختن به وضعیت زنان ممکن نیست. این امر از یک‌سو ریشه در گستردگی تبعیض‌ها و محرومیت‌هایی دارد که بر زندگی زنان تحمیل شده و از سوی دیگر،

روز دوشنبه ۸ دسامبر ۲۰۲۵ حاکمیت جدید سوریه با برگزاری مراسم‌هایی در دمشق اولین سالگرد سرنگونی بشار اسد را جشن گرفت. یک سال پیش در چنین روزی شبه نظامیان اسلامی هیئت تحریرالشام به رهبری «محمد

سالهاست که صد‌ها هزار نیروی کار شاغل در بخش‌های تولیدی و خدماتی تحت عنوان ” نیروهای شرکتی ” مشغول به‌کارند. این نیروها از دستمزد،مزایا، حقوق و بیمه معمول در بخش نیروی کار رسمی محروم‌اند و

خامنه‌ای روز چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴ در جمع گروهی از زنان حزب‌اللهی که به مناسبت تولد فاطمه به دیدارش رفته بودند، طی یاوه‌سرائی های خود گفت، زنان در اسلام «مقام بسیار رفیع و ارزشمند» دارند و از لحاظ

طی هفته های اخیر تهدیدات و اقدامات امپریالیسم آمریکا علیه دولت “مادورو” در ونزوئلا تشدید شده است. این اقدامات از جمله شامل فرمان ترامپ به سیا، سازمان جاسوسی آمریکا برای سرنگونی مادورو، بستن کامل

از دی ماه ۹۶ تا جنبش انقلابی “زن، زندگی، آزادی” در سال ۱۴۰۱، دانشجویان نقش بارزی در مبارزات انقلابی توده‌های تحت‌ستم ایران ایفا کردند. اما  امروز دانشگاه‌ها به دلایلی چند به حاشیه رانده شده‌اند.

در روزهایی که کشور با بحران‌های فزاینده اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی؛ از نبود آب و برق، آتش‌سوزی جنگل‌های هیرکانی گرفته تا گرانی مرحله‌ای بنزین، سقوط ارزش پول ملی، گسترش فقر شدید و وضعیت به شدت