جنگ، دستاویزی برای تشدید سرکوب داخلی!

کشتار و سرکوبی که با اعتراضات دی‌ماه شتاب گرفته بود و به قتل‌عام و دستگیری‌های گسترده منجر شد، پس از آغاز جنگ ارتجاعی بین سه دولت جنایتکار و فاشیست نیز تداوم یافت.

جمهوری اسلامی برای حفظ بقاء، از هیچ جنایتی فروگذار نکرده و نمی‌کند. در شرایطی که جنگ ارتجاعی ویرانگر، جان و معیشت و زندگی روزمره توده‌های مردم را هدف قرار داده و به نابودی و تباهی کشانده، ماشین سرکوب داخلی با شدت و سرعت بیشتری به کار افتاده و جنگ تنها به بهانه‌ای مضاعف برای تشدید آن تبدیل شده است. بازداشت‌های گسترده به اتهامات واهی، پرونده‌سازی‌ها و تصویب قوانین جدید برای گسترش سرکوب از یکسو و ایجاد فضای امنیتی و نظامی در سراسر کشور از سوی دیگر، جو تهدید و ارعاب در جامعه را حاکم کرده و ایضاً جان هزاران تن از زندانیان را در معرض خطر اعدام قرار داده است.

بر اساس آمار منتشره از سوی سازمان حقوق بشر ایران، تنها طی ۴۰ روز جنگ – قبل از اعلام آتش‌بس – دست‌کم ۳۴۶۴ نفر در سراسر کشور بازداشت شدند. به عبارت دیگر، به‌طور متوسط هر ۲۰ دقیقه یک نفر. با این حال، این آمار به علت انسداد خبری، قطع اینترنت و فضای پلیسی و امنیتی و حکومت نظامی اعلام‌نشده، تنها بیانگر بخشی از ابعاد این سرکوب عنان‌گسیخته است.

آمار اعدام‌ها طی یک‌سال گذشته از سال ۱۹۸۹ تاکنون بی‌سابقه بوده است. طبق آمار منتشره از سوی سازمان‌های حقوق بشری، در سال ۲۰۲۵، یک‌هزار و ۶۳۹ تن در ایران اعدام شده‌اند. در واقع، در هر روز ۴ تا ۵ نفر اعدام شده‌اند. این در حالی است که کشتار به درون زندان‌ها محدود نشده و هزاران تن در جریان اعتراضات دی‌ماه – در فاصله بین دو جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل و جنگ اخیر – در خیابان‌ها به خاک و خون کشیده شدند.

جنگ برای جمهوری اسلامی به دستاویزی برای تداوم و تشدید سرکوب و کشتار در داخل تبدیل شده است. از همین روست که «قانون تشدید مجازات جاسوسی» که اخیراً تصویب شده، ابزاری برای پرونده‌سازی‌های بیشتر، وارد کردن اتهامات واهی متنوع‌تر و اعمال سرکوب عنان‌گسیخته‌تر می‌شود و دستگاه سرکوب با اتکا به آن، به بازداشت و دستگیری دست می‌زند و زندانیان سیاسی را با اتهامات واهی و پرونده‌سازی به اعدام محکوم می‌کند. این قانون نه‌تنها تعریف وسیع‌تری از جاسوسی ارائه داده و موارد متعددی از جمله مستندسازی، نشر خبر و گزارش را مشمول مجازات دانسته، بلکه در بخش مربوط به مجازات‌ها نیز عمدتاً بر حکم اعدام و مصادره اموال تأکید کرده است.

تصویب و اجرای این قانون همزمان با جنگ، به تشدید امنیتی‌سازی و ایجاد رعب و وحشت در داخل منجر شده است. جمهوری اسلامی در هراس از سرگیری اعتراضات و خیزش مجدد جنبش‌های توده‌ای، به بهانه جنگ، پیشاپیش هر اقدام و اعتراض و تحرک سیاسی را با اتهام جاسوسی سرکوب می‌کند و دستگیری و بازداشت مخالفان سیاسی بی‌محابا و بدون وقفه با احکام بازداشت و اعدام رو به رو می‌شوند. در موارد متعددی، احکام اعلام‌شده اعدام شامل زندانیانی است که سال‌ها پیش محاکمه شده‌اند، اما هم‌اکنون به بهانه جنگ و با اتهامات واهی به اعدام محکوم شده‌اند.

در میان اعدام‌شدگان روزها و هفته‌های اخیر، فعالان سیاسی وابسته به جریان‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، معترضان و بازداشت‌شدگان دی‌ماه سال گذشته و حتی زندانیانی بوده‌اند که در جریان خیزش زن، زندگی، آزادی بازداشت و زندانی شده بودند.

یکی از دانشجویان اخراجی رشته هنر که پس از اعتراضات انقلابی شهریور ۱۴۰۱ به‌خاطر فعالیت در دانشگاه، ممنوع‌التحصیل شده و پس از آن نیز به خاطر اعتراض به حکم اعدام توماج صالحی و تحصن و اعتصاب در خانه موسیقی ایران به یک‌سال زندان محکوم شده بود، در بحبوحه اعدام‌های اخیر نوشته است: «در میان اعدامیانی که در روزهای جنگ و حتی آتش‌بس اعدام شده‌اند، نام ۶ تن از هم‌بندیان سابقم را دیدم که در اعتراضات زن، زندگی، آزادی بازداشت و زندانی شده بودند».

بازداشت معترضان دی‌ماه ادامه دارد و نهادها و مراکز سرکوب، از جمله مرکز رسانه‌ای قوه قضائیه، اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات، برای ایجاد ترس و ارعاب در جامعه، اخبار مربوط به بازداشت‌ها و دستگیری‌های گسترده را وسیعاً منتشر و بازنشر می‌دهند. طبق این بیانیه‌ها، تنها طی روزهای آتش‌بس (۱۸ فروردین) تاکنون، ۱۶۰ نفر در ۵ استان لرستان، گیلان، ایلام، سیستان و بلوچستان و آذربایجان غربی بازداشت شده‌اند. در اطلاعیه دیگری، خبر بازداشت ۲۳۹ نفر منتشر شده که شامل بازداشت ۱۵۵ نفر در کرمانشاه و ۸۴ نفر در کردستان بوده است. بدیهی است که انتشار این اخبار و جزئیات با هدف نشان دادن قدرقدرتی نهادهای سرکوب و همچنین اعمال جو رعب و وحشت صورت می‌گیرد. به‌ویژه این‌که در روزهای جنگ و آتش‌بس، گسیل و بسیج دستجات نیروهای مزدور و وابسته به رژیم در خیابان‌ها و سردادن شعارهای هیستریک، بخش دیگری از اعمال جو ترس و وحشت در خیابان‌ها و شهرهاست.

خانه‌گردی، شناسایی و پیگرد معترضان دی‌ماه همچنان یکی از دغدغه‌های نیروهای سرکوب است. به گزارش هرانا، یکی از شهروندان آبدانان توسط نیروهای سرکوب بازداشت و به زندان «ماه‌پاره» منتقل شده است. در جریان اعتراضات دی‌ماه، توده‌های متشکل مردم آبدانان موفق شدند در مقابل نیروهای سرکوب بایستند و ساعاتی کنترل این شهر را به‌دست گیرند.

از دیگر بازداشت‌شدگان اخیر – تا آنجا که اطلاعاتی از آن‌ها موجود است – می‌توان به فعالان صنفی معلمان، شهروندان بهایی، فعالان کرد و بلوچ، فعالان محیط زیست، فعالان سیاسی وابسته به گروه‌های سیاسی اپوزیسیون اشاره کرد. گرچه آمار و اخبار بازداشت‌ها بخشاً منتشر می‌گردد، اما عموماً از وضعیت بازداشت‌شدگان خبری در دست نیست. قطع اینترنت و نبود یا ضعف ارتباطی موجب شده ابعاد واقعی این سرکوب‌ها در پرده‌ای از ابهام قرار گیرد.

سیاست سرکوب سیستماتیکی که جمهوری اسلامی از بدو به قدرت رسیدنش اعمال کرده، در دوران جنگ نیز بی‌وقفه و گسترده‌تر اعمال شده است؛ هم در دوران جنگ ۸ ساله با عراق، هم در جنگ ۱۲ روزه با اسرائیل و هم در جنگ ۴۰ روزه. علاوه بر ویرانی و تباهی، به دستاویزی برای تشدید سرکوب داخلی نیز تبدیل شده و می‌شود.

متن کامل نشریه کار شماره ۱۱۶۶ در فرمت پی دی اف:

POST A COMMENT.