پاسخ به سؤالات – سوسیالیسم

سؤال شده است که با توجه به نظر سازمان در مورد مرحله انقلاب و وظائف فوری طبقه کارگر آیا کسی که به انقلاب سوسیالیستی و الغاء مالکیت خصوصی به‌عنوان وظیفه فوری طبقه کارگر معتقد است می‌تواند به عضویت سازمان ما درآید؟

ج – مقدمتا اشاره‌کنیم که سازمان ما یک سازمان کمونیست است که اساساً برای انقلاب سوسیالیستی، الغاء مالکیت خصوصی و برقراری یک جامعه کمونیستی مبارزه می‌کند. ازاین‌جهت هیچ تفاوتی میان ما و دیگر افراد و جریانات سیاسی که به خاطر این اهداف مبارزه می‌کنند وجود ندارد. اختلاف در آنجائی بروز می‌کند که برخی معتقدند در همین لحظه شرایط برای برقراری حاکمیت یکپارچه طبقه کارگر، انقلاب سوسیالیستی و الغاء مالکیت خصوصی وجود دارد. درحالی‌که از دیدگاه سازمان ما شرایط عینی و ذهنی نه برای سلطه یکپارچه طبقه کارگر و برقراری فوری دیکتاتوری پرولتاریا فراهم است، و نه انقلاب سوسیالیستی به‌عنوان وظیفه‌ای فوری و میرم در دستور کار قرار دارد. وضعیت کنونی جامعه از نظر عینی مطالباتی که اولویت پیداکرده و درست به همین علت صف‌بندی‌هایی که شکل‌گرفته‌اند صحت نظر سازمان ما را که از مدت‌ها پیش مطرح‌شده است، به اثبات رسانده‌اند. از سوی دیگر، انقلاب سوسیالیستی نیازمند سطح بالنسبه بالائی از تشکل و آگاهی طبقه کارگر است و با توجه به سطح کنونی تشکل و آگاهی طبقه کارگر در ایران نمی‌توان پذیرفت که طبقه کارگر در همین لحظه می‌تواند قدرت را به‌تنهایی قبضه کند. یعنی دیکتاتوری یکپارچه طبقه کارگر برقرار گردد. از این‌رو سازمان ما با در نظر گرفتن مجموعه شرایط عینی و ذهنی بر این اعتقاد است که انقلاب ایران با وظایفی فوری روبروست که از یک‌سو از محدوده‌های نظم سرمایه‌داری موجود فراتر می‌روند و گام‌هایی به‌سوی سوسیالیسم‌اند و از سوی دیگر هنوز وظائف سوسیالیستی نیستند. انقلاب ایران از یکسو می‌باید مطالبات آزادیخواهانِ، دمکراتیک و دیگر مطالبات معوقه عمومی را عملی سازد که در واقع مطالباتی بورژوا _ دمکراتیک‌اند. از سوی دیگر کارگران و توده زحمتکش مردم ایران خواهان ایجاد شوراها و اعمال حاکمیت از طریق شوراها هستند. این مطالبه از محدوده‌های نظم سرمایه‌داری فراتر می‌رود. بر همین منوال است مسئله کنترل کارگری که در انقلاب گذشته نیز کارگران در محدوده‌ای برای برقراری آن تلاش نمودند. کنترل کارگری هم امری نیست که در محدوده نظام سرمایه‌داری بگنجد، اما هنوز یک اقدام سوسیالیستی هم نیست. ازاین‌رو در کنار مطالبات بورژوا. دمکراتیک، مطالبات انقلابی _ دمکراتیک یا یگرشته مطالبات و اقدامات انتقالی نیز وجود خواهد داشت. بنابراین انقلاب ایران در گام نخست نه یک انقلاب بورژوا _ دمکراتیک است و نه یک انقلاب سوسیالیستی. این در واقع یک انقلاب کارگران و زحمتکشان، یک مرحله انتقال به انقلاب سوسیالیستی و سلطه یکپارچه طبقه کارگر است. این مرحله از انقلاب و وظائف فوری که در برابر طبقه کارگر و انقلاب ایران قرارگرفته، بیان مشخص خود را در برنامه سازمان ما یافته است. این برنامه هم متمایز از برنامه احزاب و سازمان‌هایی است که وظائف و نیروی محرکه انقلاب ایران را در چارچوب یک انقلاب بورژوا دمکراتیک محدود می‌کنند و هم متمایز از برنامه سازمان‌هایی است که تصور می‌کنند انقلابی ایران در همان گام نخست یک انقلاب سوسیالیستی است. مع‌هذا به‌رغم این اختلافات کسی که بر سر مرحله انقلاب با سازمان ما اختلاف‌نظر داشته باشد و انقلاب سوسیالیستی را وظیفه میرم و فوری طبقه کارگر بداند. چنانچه برنامه سازمان ما را بپذیرد و برای تحقق آن نیز مبارزه بکند، می‌تواند به عضویت سازمان درآید. این اختلاف مثل بسیاری از اختلافات دیگر می‌تواند در درون یک تشکیلات کمونیستی وجود داشته باشد در کنفرانس هفتم سازمان که چند ماه پیش برگزار شد، مسئله حدود اختلاف بر سر مرحله انقلاب نیز موردبحث و بررسی قرار گرفت و نظر کنفرانس هم بر این بود که هرکس برنامه سازمان را می‌پذیرد و برای تحقق آن مبارزه می‌کند ولو این‌که بر سر مرحله انقلاب با نظر رسمی سازمان اختلاف‌نظر داشته باشد و انقلاب سوسیالیستی را وظیفه میرم و فوری بداند، می‌تواند به عضویت سازمان درآید.

متن کامل نشریه کار شماره ۳۳۹ در فرمت پی دی اف

POST A COMMENT.