از بدو پیدایش نظام سرمایه داری و زایش خیل کارگران مزد بگیر از زهدان استبداد فئودالی ، شرایط مبارزه با ستم طبقاتی هم تغییر کرد . سطح تکامل تولید در کشورهای گوناگون ، وضعیت کشورهای متروپل ویا کشورهای تحت استعمار مستقیم و غیر مستقیم ، یا سطح استقلال نسبی کشورها از استعمار یا وابستگی مطلق آنها ، تجربهٔ مبارزات نسلهای مبارز گذشته و میراث آنها از خدمات و خیانتها، تاثیر جهانی بر مبارزات داخلی هر کشور ، چگونگی تحولات گذشته وغیره همگی تعیین کنندهٔ تاکتیکها و استراتژی مبارزات طبقهٔ کارگر ، فعالین این طبقه و دیگر زحمتکشان و ستمدیدگان بوده است . تاریخ نشان داده است که در هر جا ، اگر سطحی از آزادی و مدارا وجود داشته و سرکوبها محدودتر بوده است ، طبقهٔ کارگر و متحدین آن توانستهاند در مبارزه با حاکمیت سرمایه به پیشرویهای چشمگیری دست یابند . با ایجاد تشکلهای تودهای ویا با تشکیل احزاب و سازمانهای مستقل ، به پیشرویهای چشمگیری حتی به پیروزیهایی دست یابند . این درسی است که نیروهای هردو سو از حاکم و محکوم، به تجربه آنرا آموخته اند و بر این اساس، اغلب حاکمان و حافظان نظم موجود ، استبداد و دیکتاتوری مطلق و لجامگسیخته را بر میگزینند تا بلکه به خیال خود، ستم و استثمار موجود و نظم مسقر را ابدی سازند .
در کشور ما پس از دیکتاتوری رضاخانی ، یعنی از شهریور ۱۳۲۰ تا مقطع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ، ما با دوره ای نسبتا باز روبرو هستیم که طبقهٔ کارگر ایران و سازمانهای منتسب به این طبقه میتوانند پس از یک دورهٔ خفقان به تنفس بپردازند . متأسفانه در این دوره سیطرهٔ دیپلماسی شوروی سدی ایجاد نموده بود تا از رادیکال شدن مبارزات طبقاتی جلوگیری شود . در این دوره خیانت، چنین است که از آرمان طبقهٔ کارگر و رشد آگاهی اجتماعی و طبقاتی ، تنها به عنوان وسیلهٔ فشار دیپلماتیک و ابزار جنگ سرد استفاده شود و نه اینکه بتواند یگ گام از این حدود فراتر رود . بسیاری آگاهانه و بسیار بیشتری نا آگاه مبارزات ستمدیدگان را وجه المصالحه قرار دادند تا در مناسبات کثیف حاکمان از بالا ، آنرا قربانی نمایند و قربانی نمودند .
پس از ۲۸ مرداد ۳۲ بود که گروه گروه از افراد صادق وفعال طبقهٔ کارگر به قتلگاه برده شدند و به حبسهای طولانی مدت محکوم و گرفتارگردیدند و سیاست بازان و سران حزب توده در خدمت جنگ سردی فرار را بر قرار ترجیح داده و حکم به ندامت دادند . به پیامد کودتا و این روند بود که نظام شاهنشاهی به کمک امپریالیسم آمریکا و سازمان جاسوسی اسرائیل سلطهٔ سیاه خود را بر کشور ما گسترده نمود . این یک ضربهٔ کشندهای بود که اعتماد طبقهٔ کارگر و کل توده ها را از چپ جامعه خدشه دار نمود و به پیامد آن ، برای سالها ، هر حرکت رهایی بخش ، یا با بیتفاوتی کارگران و زحمتکشان روبرو میشد و یا با یورش دستگاه سرکوب در هم شکسته میشد . وضعیت چنان بود که هر جمع مطالعاتی چند نفره برای مدتی کوتاه هم دوام نمیآورد. هیچ تشکل مستقل حتی مدنی ترین آنها تحمل نمیشد. همهٔ اینها در شرایطی بود که در برخی نقاط جهان با هژمونی و رهبری کمونیستها زنجیرهای استعمار و حلقههای مستعمرات یکی پس از دیگری درهم می شکست و پاره میشد. در این شرایط بود که گروههای کوچک رزمنده ، با مطالعه و درس آموزی از گذشته ، در جای جای میهن تشکیل گردید . ماهی سیاه ها برکه های ذهنی و اجتماعی را ترک میگفتند و راهی دریای مبارزه میشدند . اگر تعداد کم بود اما اراده های قدرتمند، کمیت مبارزان را جبران مینمود. و اینچنین جان برکفان راه رهایی جامعه ، بیشتر و بیشتر همدیگر را پیدا میکردند. باید جو سرکوب و خفقان شکسته میشد و هراس توده ها از سرکوبگران زائل میگردید و مهمتر از همه باید بر عدم اعتمادی که خائنین در میان کارگران و زحمتکشان ایجاد کرده بودند فائق میگردیدند . این لازمهٔ یک از خود گذشتگی تا پای جان و ایجاد سازمانی مانند “چریکهای فدایی خلق ” بود . رفقای ما مانند پرستوها از هر گوشهٔ ایران یکدیگر را پیدا کردند و راه را آغاز نمودند .
روز ۱۹ بهمن ۱۳۴۹ یعنی پنجاه و پنج سال پیش ، در زمستانی سخت صدای مسسلسلهای این رفقا ، در جنگلهای سیاهکل بهمنی بزرگ ایجاد کردند که تا سال ۵۷ ، علیرغم تمام ددمنشیهای شاه و ساواک ، بزرگ و بزرگتر شد تا با کارگران و زحمتکشان به حیات آن رژیم برای همیشه پایان داد . جنبش سیاهکل و نام رفقای دلیر و آگاه این جنبش در تاریخ کشور ما ، نقطهٔ عطفی است که باید همیشه و همیشه در یادها باقی بماند . اینکه چرا کشور ما پس از آن همه فداکاری و از خود گذشتگی ، هنوز در چنبرهٔ دیو سرمایه داری و ارتجاع مذهبی گرفتار است و هرروز بر تعداد کسانی که به جای بهرهمندی از آزادی و عدالت و برابری ، ، به شکنجه گاهها برده شده و تن هزاران هزار، آماج گلوله استثمارگران و ستمکاران قرار میگیرد ، داستان دیگریست که باید با مبارزاتی به مراتب آگاهانه تر و و فداکارانه تر به سر انجام تاریخی خود برسد .
ما هستهٔ کار نان و آزادی بدینوسیله ، یاد و خاطرهٔ تابناک رفقای سیاهکل را گرامی میداریم .
یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد .
هستهٔ کار، نان، آزادی، هوادار سازمان فدائيان( اقلیت )
یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۴۰۴
نظرات شما