پیام کنفرانس شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست به طبقه کارگر ایران
زمان به دست گرفتن ابتکار عمل مبارزاتی و سیاسی کارگران است!
کارگران ایران!
پیشاپیش درودهای کنفرانس ما را بپذیرید!
کنفرانس استکهلم در یکی از حساسترین دوران تاریخ صدساله ایران برگزار میشود. رژیم اسلامی بزرگترین جنبش انقلابی ایران پس از جنبش ژینا را به خون کشید. سرکوب سراسری معترضان خیابانی، دستگیریهای گسترده و قتلعام چندین هزار نفر از تودههای بپا خاسته ایران باوجوداینکه جامعه را داغدار و سوگوار کرده است، اما به اعتراضات عمومی علیه دیکتاتوری، فقر و فلاکت عمومی که در صدها شهر جریان داشت، پایان نمیدهد.
هیچگاه فاصله طبقاتی، فقیر و غنی و گسل اکثریت مردم ایران با رژیم اسلامی چنین عمیق و گسترده نبوده است. شدت استثمار کارگران ایران، در تمام جهان کمنظیر است، زیرا رژیم تازه به قدرت رسیده شوراهای کارگری برآمده در دوران انقلاب ۵۷ را از بین برد و هر حرکت کارگران ایران را برای ایجاد تشکلهای مستقل کارگری با اخراج، دستگیری، شکنجه و کشتن فعالین جنبش کارگری سرکوب کرد. اکنون طبقه کارگر ایران تشکلهای مستقل خود را ندارد و بیش از نود درصد آنها با قراردادهای موقت، سفید امضا و شرکتهای پیمانکاری کار میکنند که یکی از نتایجش حداقل دستمزدهای چهار برابر زیرخط فقر است.
کارگران ایران!
در دوران انقلاب ۵۷، جهان شاهد یکی از بزرگترین اعتصابات عمومی تاریخ قرن بیستم توسط طبقه کارگر ایران بود. منتها چون جنبش کارگری ایران به شکل آشکار و صریح خواهان دستیابی به قدرت سیاسی نبود، جریانات اسلامی از اعتصابات کارگری که کمر رژیم شاه را شکست استفاده کردند و خودشان به قدرت رسیدند. بجای آنکه طبقه کارگر به سمت قدرت سیاسی برود و اهرمهای قدرت را برای برآوردن خواستههایش بکار بگیرد، دشمنان کارگران قدرت را در دست گرفتند و به جان کارگران افتادند و طی چند دهه یک اختناق سیاسی و یک فلاکت اقتصادی عمومی را به طبقه کارگر و اکثریت مردم ایران تحمیل کردند.
کارگران ایران!
شما هرگز تسلیم این شرایط ضد انسانی نشدید و کارخانجات و خیابانهای شهرهای سراسر ایران شاهد اعتصابات و تجمعات پر شمارتان بوده است. اگر چه هنوز مبارزات شما علناً و مستقیماً حیات رژیم اسلامی را نشانه نگرفته است، اما برآوردن شدن مطالباتی که تاکنون و از جمله در بیانیههای روز کارگر در همه این سالها فریاد زدهاید، فقط در حاکمیت شورایی خودتان به دست میآید.
اکنون اکثریت مردم ایران از فقر و فلاکت اقتصادی، از ستم و استثمار شدید طبقاتی، از ستم جنسیتی و قوانین آپارتاید ضد زن، از دیکتاتوری و سرکوب، از اشکال مختلف تبعیض و ستم علیه شهروندان و ساکنین کشور و از نابودی بیشازپیش محیطزیست و پیامدهای دهشتناک آن در رنج و عذابند. کارگران نهتنها هیچ نفعی از این ستمها نمیبرند بلکه خود این ستمها از موانع اتحاد طبقاتی آنهاست و برای منافع خود و آزادی جامعه نیز ناچارند با همه این ستمها مبارزه کنند. کلید رهایی اکثریت مردم از فلاکت اقتصادی، اختناق و بی حقوقی و محافظت از محیطزیست ایران در دست شماست.
درس بزرگ انقلاب ۵۷ برای جنبش سوسیالیستی طبقه کارگر این ست که طبقه کارگر بدون تحزب و تشکل و بدون تأمین رهبری بر جنبش همگانی، به نیروی جنبشهای غیر کارگری بدل میشود. ثمره مبارزات کارگران باید در خدمت برآورده شدن خواستهای طبقاتی خودش و متحدینش در جنبش زنان، دانشجویی، رفع ستم ملی، معلمان و بازنشستگان و محیط زیست قرار بگیرد. فعالین و تشکلهای مستقل جنبش کارگری هم باید بهمانند جریانات دیگر خواستهای خود را همراه با نظام جانشین موردنظر کارگران که حاکمیت شورایی است، بیان کند. پس از قتلعام مردم در دو هفته گذشته، ورود کارگران به مبارزه برای خواستهای طبقاتی خود، اوضاع ایران را دگرگون میکند. زمان به دست گرفتن ابتکار عمل مبارزاتی و سیاسی توسط کارگران فرارسیدهاست.
در این مسیر، شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست خود را بخشی از حرکت شما میداند و برای کمک به ایجاد تشکلهای مستقل کارگری و همکاری و اتحاد بین فعالین و تشکلهای جناح چپ و سوسیالیست جنبش کارگری از هیچ کوششی دریغ نخواهد کرد.
زنده باد جنبش مستقل کارگری
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی – زندهباد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
دیماه ۱۴۰۴ – ژانویه ۲۰۲۶
نظرات شما