از: زهره مهرجو
در جاده های تاریک
کوچه های سرد و باریک
نبض زندگی بلندتر می طپد!
اینک بر می خیزد مردم خسته،
مشت در آسمان…
و صدا هچون رعد
ابرهای سکون را می شکافد!
ز دست سگ هار افسار گسسته
بر رخِ نرگس جوان خون نشسته
آه…
بگذار برخیزد مردم بی نان!
حسرت پر زند ز نگاه کبوتر بی رنگ…
بگذار برخیزد!
* * *
نظرات شما