شیوع بیماری آنفولانزا که به آن بیماری تنفسی نیز میگویند، از مدتی پیش در ایران آغازشده و بسیار سریع گسترش یافتهاست. بهطوریکه اکنون مردم بسیاری مبتلا و بیمار گشتهاند. شهرهای سیستان وبلوچستان، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، قزوین، تهران، اصفهان وهمدان بیشترین بیماران تنفسی را داشتهاند. آنفولانزا با علائمی مانند ضعف و سستی بدن، بیحرکت شدن ناگهانی پاها، ازدست دادن قدرت حرکت، تنگی نفس و تب بروز میکند. بیماران با عفونت شدید دستگاه تنفسی و ریهها به مراکز پزشکی و درمانی مراجعه میکنند و دراکثر موارد بستری میشوند. دربرخی موارد، بیماران به دلیل تنگی نفس ازحال میروند و خانواده با اورژانس تماس گرفته وتوسط آمبولانس به بیمارستان منتقل میشوند. به ویژه درمورد کودکان، سالمندان و افرادی که بیماریهای زمینهای مانند مشکلات قلبی وآسم دارند و نیاز مبرمی به دستگاه اکسیژن و مراقبتهای خاص دارند، بستری شدن الزامیاست. ازطرفی بیمارستانهای کودکان و اکثر بیمارستانهای دولتی و حتی خصوصی اعلامکردهاند که تخت خالیندارند و درموارد بسیاری بیماران مبتلا به آنفولانزا را که با حالت خفگی مراجعه میکنند در اورژانس بیمارستان بستریکردهاند. تعدادی از بیماران بعد از چهار، پنج روز چنانچه تخت خالی پیدا شود، از اورژانس به بخش منتقل میشوند. وگرنه درهمان اورژانس بیمارستان تحت درمان قرارمیگیرند. با وجود انتقال سریع بیماری، به دلیل کمبود پرستار وتعداد زیاد بیماران از افراد خانوادهٔ بیمار بهعنوان همراه به صورت شبانهروز کمک میگیرند.
صرفنظر از این که طبق روال همیشگی هیچگونه راهکار و اقدامی برای پیشگیری صورت نگرفته و کسی به داد مردم نمیرسد، هزینه درمان نیز برای بیشتر مردم بسیار سنگیناست. بیمارستانها با بیمههای خاصی قرارداد دارند و شامل تمام بیمهها نیستند و تنها بیمارانی را که تحت پوشش بیمه طرف قرارداد با بیمارستان هستند، پوشش میهند. درغیر اینصورت هزینه کامل درمان به عهده خود بیماراست. بیمارانی که تحت پوشش بیمه خدمات درمانی و بیمه تکمیلی هستند بخشی از مخارج دارویی را بیمه موردنظر تقبل میکند اما جهت بقیه مخارج ازجمله تخت بیمارستان (حتی اگر براثر کمبود تخت دراورژانس تحت مراقبت پزشکی باشند) دستگاه اکسیژن، غذای بیمار وخدمات جانبی دیگر، حداقل هشت تا ده میلیون تومان بابت یک هفته بستری بودن ازبیماران دریافت میکنند. این شامل کسانی است که تحت پوشش بیمه تکمیلی قراردارند. هزینه برای بیمارانی که بیمه تکمیلی ندارند وصرفا تحت پوشش بیمه تأمین اجتماعی یا خدمات درمانی وغیره هستند بسیار بیشتراست.
با توجه به هزینههای هنگفت درمانی و گرانی دارو، مردم تهیدست و دردمندی که قادر به پرداخت هزینهها نیستند از مراجعه به مراکز پزشکی و درمانی و معالجه خودداری میکنند. بیماری خود را برملا نمیکنند. درخرید و مصرف داروهای ضروری صرفهجویی میکنند. دربسیاری موارد بخشهایی از مردم برای نجات جان خویش، با فروش وسایل شخصی یا لوازم منزل هزینه درمان را پرداخت میکنند. بههمین دلایل فوتی بیماران از جمله بیماران آنفولانزا هرروز بیشتر و بیشتر میشود. حال آنکه با صرف اندک هزینه و مراقبت دستگاه بهداشت و درمان، پیشگیری از آنفولانزا یا درمان آن نیز به سادگی ممکن میبود. در جمهوری اسلامی، بهداشت و دارو و درمان نیز مانند آموزش و پرورش خصوصیسازی، و به کالایی برای کسب سود تبدیل شده است. اگر درمان رایگان میبود یا دست کم حمایت اجتماعی و مالی از بیماران وجود میداشت تعداد مرگ ومیر و تلفات جانی ناشی از بیماری آنفولانزا نیز قطعاً کمتر میبود.
اما رژیم غارتگر جمهوریاسلامی به عمد، هرروز مردم را به سوی مشکلات جدید سوق میدهد. مردم تهیدست و دردمندی که از گرانی به تنگ آمده و به سختی میتوانند نانی بهدست آورند، دربیماری دست و پا میزنند و با هزار و یک مشکل دست به گریبانند. با گرانی هر روزه مایحتاج خویش و با قطعی مکرر ومستمر آب روبهرو هستند. حتی درمورد پیشپا افتادهترین مسائل هیچگونه احساس امنیت نمیکنند. زمینی که بر رویآن راه میروند با هرقدم ترک برمیدارد و هرلحظه منتظرند فرو بریزد. علاوه بر رنج گرسنگی، گرفتار شیوع بیماری آنفولانزا شدهاند.
این که بیمارستانها تخت خالی ندارند و از پذیرش بیمار معذورند، یک مشکل است و این که مردم نمیدانند چگونه هزینههای هنگفت دارویی و درمانی را بپردازند هزاران درد است. درد، نداری، رنج و بیماری ازآن مردم زحمتکش است و تا کنون حتی یک نمونه آنفولانزا و بیماری تنفسی در فسیلهای حاکمیت دزد و فاسد دیده نشدهاست.
۲۷ آذر ۱۴۰۴
ایران
نظرات شما