اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
به مناسبت ۱۰ اکتبر “روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام”
اعدام، قتل عمد دولتی است و باید برچیده شود!
در آستانه ده اکتبر “روز جهانی مبارزه برای لغو مجازات اعدام”، سرعت ماشین سرکوب و اعدام رژیم جمهوری اسلامی دوباره شتاب گرفته است. در شرایطی که سران رژیم جمهوری اسلامی، ازیکطرف حکومتشان را در معرض خطر فروپاشی و سقوط میبینند و تحتفشار تحریمها و فعال شدن “مکانیسم ماشه” و تهدیدات از سرگیری جنگ اسرائیل قرارگرفتهاند و از طرف دیگر درحالیکه هر روز با اعتصابات و اعتراضات کارگران و دیگر اقشار تهیدست جامعه مواجه هستند، برای ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه، بر سرعت ماشین اعدام افزوده و به جان زندانیان بیدفاع افتادهاند.
دوشنبه ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۵ برابر با ۷ مهر ۱۴۰۴ پنج گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در بیانهای مشترک نوشتند: ” گستره اعدامها در ایران سرسامآور است و نقض جدی حق حیات را نشان میدهد و بهطور متوسط ۹ اعدام در روز در هفتههای اخیر ثبتشده است. در این گزارش گفتهشده است در ۹ ماه اول سال ۲۰۲۵ به یس از یک هزار اعدام در ۹ ماه اول سال در ایران ثبتشده است”. بر اساس گزارشات منتشرشده اکنون بیش از هفتاد زندانی سیاسی از جمله “شریفه محمدی”، “پخشان عزیزی” و “وریشه مرادی” را در زندانهای سراسر ایران با اتهامات سیاسی در خطر تأیید حکم اعدام یا اجرای آن قرار دارند و شبهای زندان را زیر حکم اعدام به صبح میرسانند؛ زندانیانی که پروندههایشان یا متکی به اعترافی اجباری است که تحت شکنجه و در زندان گرفتهشده و یا از هر مستنداتی خالی است. تمام این احکام پشت درهای بسته و در دادگاههای فرمایشی، غیرعلنی، بدون حضور وکیل یا وکلای انتخابی صادرشده یا به مرحلهٔ اجرا رسیده است.
این تنها سرنوشت اعدامیها نیست، روز پنجشنبه سوم مهرماه “سُمیه رشیدی” کارگر خیاطی و زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین که از مدتها قبل در زندان مریض شده بود، بر اثر ممانعت و خودداری مسئولان زندان از دسترسی بهموقع او به خدمات پزشکی جان خود را از دست داد. این کارگر زندانی که به دلیل نداشتن پول نه وکیل داشت و نه امکاناتی برای ودیعه مرخصی استعلاجی، تنها به اتهام شعارنویسی علیه رژیم در جریان جنبش ژینا در زندان مانده بود. او روز سهشنبه اول مهر به دلیل وخامت بیماری درحالیکه به کوما رفته بود به بیمارستان اعزام گردید و در آنجا جانباخت. درواقع مرگ این زن کارگر مبارز را نیز همانند “شاهرخ زمانی” و “بکتاش آبتین” و “جمیله عزیزی” که روز ۲۸ شهریور براثر ناراحتی قلبی در زندان جانباخت را باید بهمثابه اعدام و قتل عمد دولتی بهحساب آورد.
رژیم جمهوری اسلامی درحالیکه در بحران عمیق اقتصادی و سیاسی و فشارهای خارجی و داخلی دستوپا میزند، در سطح جهانی بیشازپیش منزویشده، استراتژی “جنگ بازدارنده” آن در برابر تعرضهای پیدرپی و تحقیرآمیز دولت نژادپرست اسرائیل با بنبست روبرو شده است، دستگاه ایدئولوژیک ورشکستەاش دیگر قادر به توجیهه اینهمه فقر و فلاکت اقتصادی و اوضاع آشفته را ازدستداده و زیر فشار جنبش انقلابی جاری قدر قدرتیاش در انظار عمومی فروریخته است، شمشیر را از رو بسته و هر روز اعدام میکند و جنایت میآفریند. این رژیم میخواهد در اوج درماندگی با تشدید فضای امنیتی و اعدام زندانیان قدرت ماشین سرکوبش را به رخ کارگران و مردمی بکشد که ترسشان فرو ریخته و به میدان نبرد آمدەاند و به چیزی کمتر از سرنگونی رژیم راضی نیستند.
جمهوری اسلامی همچنین قربانیان نظام اجتماعی ظالمانهای را که خود بر زندگی اکثریت قریب بهاتفاق مردم تحمیل کرده، اعدام میکند تا مسئولیت خود را در ایجاد بستر و شرایطی که اینگونه جنایتها مدام در آنها بازتولید میشوند، پردهپوشی کند. توجیهاتی که در این زمینه برای مجازات اعدام وجود دارد دروغ آشکاری بیش نیستند، زیرا اولاً انسانها ذاتاً بزهکار و قاتل، به دنیا نمیآیند بلکه این شرایط مادی زندگی اجتماعی است که آنان را بهسوی بزهکاری و تبهکاری سوق میدهد و دولتها و طبقات حاکم، مسئولین مستقیم تحمیل این شرایط مادی به طبقه کارگر و اکثریت فرودست جامعه هستند. کسانی مستوجب مجازات هستند که زمینههای اجتماعی که منجر به اعمال جرم میشود را به وجود آوردهاند.
“شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست” ضمن اینکه مبارزه برای “لغو مجازات اعدام” را یکی از وظایف تعطیل ناپذیر خود میداند که همواره و در هر شرایطی بایستی دنبال شود، اما اهمیت این مبارزه در شرایط کنونی که رژیم آشکارا اهداف سیاسی مشخصی از گسترش موج اعدامها تعقیب میکند، و در شرایطی که هماکنون صدها نفر در زندانهای جمهوری اسلامی در انتظار احکام ظالمانه اعدام به سر میبرند، دوچندان ضروری میداند. بهویژه درحالیکه کارزار “سهشنبههای نه به اعدام” وارد هشتاد و هشتمین هفته خود شده است و زندانیان در ۵۲ زندان هر هفته سهشنبهها در اعتراض به مجازات ضد انسانی اعدام دست به اعتصاب غذا میزنند، لازم است از این مبارزه شجاعانه و پیگیرانه قدردانی کرد و جنبش مبارزه علیه مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی را هر چه تودهایتر کرد. مناسبت ۱۰ اکتبر روز جهانی مبارزه علیه مجازات اعدام میتواند فرصتی دیگر برای گسترش آگاهی از ابعاد جنایات رژیم جمهوری اسلامی و مقطعی دیگر در جهت دامن زدن به مبارزه برای لغو مجازات اعدام در ایران و سراسر جهان باشد.
مجازات اعدام لغو باید گردد! زندانی سیاسی آزاد باید گردد!
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی!
زنده باد آزادی، زند باد سوسیالیسم!
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
چهارشنبه نهم مهر ۱۴۰۴ برابر با یکم اکتبر ۲۰۲۵
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان (اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما