اطلاعیه شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
پیروزی کارگران فولاد، تجربهای برای تقویت سازمانیابی سراسری!
مبارزه نزدیک به سههفتهای کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران در اهواز بار دیگر نشان داد که در برابر دولت اسلامی سرمایه و سرمایهداران پشت آن، هیچ راهی جز مبارزه متحد و خیابانی وجود ندارد. روز دوشنبه ۷ مهر ۱۴۰۴ کارگران با تجمعات قدرتمند مقابل استانداری و فرمانداری و سپس با راهپیمایی اعتراضی در خیابانهای مرکزی اهواز، توانستند دستگاه حاکمیت را وادار به عقبنشینی کنند. نتیجه این فشار مستقیم آن بود که روز سهشنبه حقوق مردادماه بهحساب کارگران واریز شد و مدیریت ناچار گردید وعده پرداخت حقوق شهریور و راهاندازی خطوط تولید را اعلام کند. این پیروزی تنها یک دستاورد محدود اقتصادی نیست. کارگران فولاد اهواز نشان دادند که دولت بورژوازی اسلامی ایران و حافظ نظم سرمایهداری تا لحظهای که با نیروی متحد کارگران به چالش کشیده نشود، حتی ابتداییترین حقوق معوقه را نیز پرداخت نخواهد کرد. همه وعدههای این حکومت چیزی جز وقتکشی و تلاش برای شکستن صفوف کارگران نیست. در برابر چنین قدرتی، تنها مقاومت سازمانیافته و حضور مستقیم در خیابان است که میتواند راهگشا باشد.
پیام روشن این تجربه برای کل طبقه کارگر و تودههای وسیع مردم معترض در کف خیابانها و در محیط کار آن است که دشمن اصلی آنان همین نظام سرمایهداری اسلامی است؛ نظامی که سرچشمه فقر، بیکاری، سرکوب و تبعیض است. کارگران فولاد با مبارزه خود بار دیگر ثابت کردند که نیروی واقعی جامعه، نه در نهادهای رسمی، نه در وعدههای اصلاحطلبانه و نه در مذاکرات پشت درهای بسته، بلکه در دست طبقه کارگر متشکل است؛ نیرویی که میتواند دستگاه حاکم را به عقب براند و مسیر مبارزه را به سمت افقهای بزرگتر بگشاید. این پیروزی تاکتیکی، اما حامل وظیفهای استراتژیک است. طبقه کارگر ایران برای آنکه بتواند هژمونی طبقاتی خود را بر جامعه تحمیل کند و رهبری مبارزه رهاییبخش را به دست گیرد، نیازمند سازمانیابی سراسری است. پیوند و هماهنگی میان تشکلهای کارگری در بخشهای مختلف و جنبشهای پیشرو اجتماعی؛ ضرورتی حیاتی است. تنها با چنین سازمانیابی سراسری است که میتوان صفوف پراکنده را به نیرویی متحد بدل ساخت و هژمونی طبقاتی کارگران را بهمثابه طبقهای برای خود تحکیم کرد.
اکنونکه پس از جنگ دوازدهروزه و تشدید بحرانهای منطقهای، بار دیگر موج اعتصابات و اعتراضات کارگری در ایران از سر گرفتهشده است، مسئلهٔ «چه باید کرد؟» بیشازپیش به یک پرسش حیاتی برای کل جنبش کارگری و نیروهای انقلابی بدل شده است. در چنین شرایطی، هیچ پیروزی مقطعی و هیچ عقبنشینی تحمیلی به دولت سرمایهداری بدون تعمیق و تداوم سازمانیابی طبقه کارگر تضمین نمیشود. اگر این مبارزات در چارچوب پراکندگی و موضعگیریهای محلی باقی بمانند، دستگاه بورژوازی اسلامی با ابزار سرکوب و فریب دوباره قادر خواهد شد صفوف کارگران را درهم بشکند. پاسخ واقعی در این مقطع، گسترش تشکل مستقل کارگری، ایجاد شبکههای سراسری پیوند میان اعتصابات، و ارتقای آگاهی طبقاتی در پیوند با افق سیاسی سرنگونی کل نظم سرمایهداری است.
“شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست” ضمن حمایت از این مبارزات، بر ضرورت سازمانیابی سراسری و متحد کردن صفوف کارگران بهمثابه طبقه تأکید میکند.
سرنگون باد رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی، زنده باد سوسیالیسم
شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست
۸ مهرماه ۱۴۰۴ / ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵
امضاها: اتحاد سوسیالیستی کارگری، حزب کمونیست ایران، حزب کمونیست کارگری- حکمتیست، سازمان راه کارگر، سازمان فدائیان(اقلیت) و هسته اقلیت
نظرات شما