با درودهای رفیقانه و کمونیستی و پیشاپیش با تبریک و آرزوی موفقیت برای برگزاری نشست سراسری و کنفرانس دو سالانه سازمان.
با یاد جانباختگان سوسیالیست و جانباختگان سازمان، و با یاد رفیق گرانمایه، کمونیست فدائی، رفیق ایوب مدائن.
رفقا!
دوسال از کنفرانس نوزدهم سازمان گذشت، دو سالی که سراسر همراه با فعالیت سیاسی فشرده و پراتیک اجتماعی بود.
سالهای فاصله میان کنفرانس ۱۸ و ۱۹ و این دو سال از جمله سالهای اعتلایی وانقلابی بودند که جامعه ما با بیشترین افت و خیز سیاسی و رویدادهای بزرگ اجتماعی همراه بود، و بهتبع و پیروی از جامعه، سازمان ما در این دوره از کنفرانس نوزدهم تا به امروز، تجربه و درسهای گران بهایی از مبارزات اجتماعی کسب کرده است.
سالهایی که بیش از پیش به اهمیت مبارزه و به تعهد درانجام وظایف و رسالت خود درشرایط خطیری که با آن روبرو هستیم، واقف شدیم.
رفقا!
کنفرانس ۱۹سازمان ما بدنبال خیزش اجتماعی سراسری و درسهاییکه از این خیزش گرفتیم برگزار شد.
هم اینک زمانی به استقبال کنفرانس ۲۰ سازمان می رویم که جامعه یک جنگ ویرانگر را پشت سرگذاشته و با تهدید هولناکی روبروست. علیرغم اینکه سایه جنگ و تحریم همچنان باقیست، اما جامعه از شوک حمله اسرائیل و آمریکا، و جنگ ۱۲ روزه دو رژیم ارتجاعی خارج شده، و با این تجربه و نیز عملکرد رژیم، به خودباوری و نفی رژیم رسیده است.
تودهها با آگاهی بیشتر و فراتر از خردهبینیهای مصلحتآمیز و محافظه کارانه عزم خود را درتعیین سرنوشت خویش گرفتهاند.
کارگران و زحمتکشان، اقشار و طبقات متوسط و پائین جامعه دیگر حاضر نیستند سایه رژیم سرمایه داری، فاسد و ناکارآمد را بالای سرخود تحمل کنند.
ارکان رژیم و رهبری در بیتصمیمی و ندانم کاری گرفتار تردید و تزلزل شده و رژیم آشکارا بهسمت چند پارگی سیاسی درسطوح بالای دستگاههای حکومتی پیش میرود.
مواضع متناقضی که قبلاً مهرههای رژیم درمورد مسائل سیاسی میگرفتند و گاه موجب توهم توده ها و جامعه میشد، کارکرد وارونهای نسبت به قبل پیدا کرده است. اتخاذ هر راه حل و سیاستی از سوی رژیم، بازخوردش در جامعه و افکار تودهها، به استیصال بیشتررژیم منجرمیگردد.
فقر و فلاکت، بیحقوقی و ظلم و سرکوب از حد فزون گشته و مشکلات اجتماعی زندگی مردم را فلج کرده است. مرارت و سختی زندگی خانوادهها را به ستوه آورده است.
جامعه و نهادهای اجتماعی زیر بار فشار بیحد اقتصادی از درون در حال متلاشی شدن هستند.
رفقا!
مبارزات اجتماعی شکل سراسری و پرقدرتی بهخودش خواهد گرفت.
باید با گسترش فعالیت در میان تودهها و در عرصههای گوناگون، رابطه خود را با اقشار و لایه های گوناگون کارگران و دیگر زحمتکشان جامعه، تحکیم بخشیم. با فعالین طبقه کارگری و بهویژه بخش پیشرو طبقه کارگر در داخل کشور رابطه زنده و دو طرفه برقرار کنیم. در جذب نیروهای فعال سیاسی پیشقدم باشیم. لزوما با یک روش این کار انجام شدنی نیست، پُربارکردن مقالات، مباحث کارگری و دیگر مباحث جنبش در نشریه کار میتواند به فعالیت سازمان دراین زمینه دامنه بدهد.
به کار تئوریک سیاسی در نشریه باید اهمیت داد. سازماندهی و امر سازماندهی باید مهم ترین وظیفه سازمان باشد، این کار همت و تلاشی پیگیر و پایان ناپذیر میطلبد. همه چیز به امر سازماندهی برمیگردد.
فعالیت سیاسی و پیشرفت درامور تشکیلاتی با سازماندهی تعریف میشود. با کُشتن و به نقد کشیدن میل فردی در تک تک خودمان میتوانیم قدمهای مثمرثمرتری در راه سازماندهی فعالیت جمعی دراین شرایط حساس برداریم.
رفقا.!
جامعه باچالش های بزرگ و تعیین کنندهای روبروست، معضلات همانها نیستند که در وهله اول به چشم میآیند.
فقر و فلاکت، گرانی دارو و هزینه درمان، مشکلات معیشتی و اقتصادی درحالی دامنگیر عمومی مردم شده که صنایع تولیدی، کارخانجات بزرگ، با حداقل تولید روبرو هستند. کمبود آب و تامین برق به مشکل حاد جامعه تبدیل شده، صنایع نفت و گاز و صنایع جانبی، با فرسایش روبرو بوده، سطح تولید پائین آمده و یکی پس از دیگری تعطیل و به بیکاری کارگران منجرشده است. اغلب مراکز تولید با بحرانهای سنگین روبرو هستند، حقوق کارگران دیر به دیر و در پایان هر ماه پرداخت نمیشود، اضافه کار و مزایای بسیاری از کارگران در مراکز کارگری قطع شده و دریافتیها بسیار کم شدهاند.
اعتراضات درحال گسترش است، دامنه اعتراضات کارگری به مراکز نفت، گاز، پتروشیمیها و صنایع بزرگ مادر سرایت کرده و با شتاب درحال پیشروی است.
وسعت اعتراضات کارگری در این بخشها میتواند کارگران صنایع کوچکتر، کارگاهها و مراکز خدماتی را که پیش ازاین درگیرمبارزه بودند، به مسیر مبارزه مشترک و متحد علیه رژیم و وضعیت موجود بکشاند.
آن چه مشخص است، ما با روزهای پُرتب و تاب واعتراضات گسترده ای روبرو هستیم.
امید واریم نشست بزرگ سازمان و مصوبات آن درراستای پاسخ به نیازهای وسیعالطیف این مرحله از جامعه باشد.
رفقا!
موفقیت شما در برگزاری هرچه پُربارتر کنفرانس دو سالانه سازمان آرزوی ماست، و بهمثابه یک سلول از ارگانیسم سازمان، پیگیر اهداف سازمان هستیم.
ما برگزاری کنفرانس ۲۰ سازمان را به شما، به کادرها و اعضای سازمان، به هواداران سازمان، به کارگران و زحمتکشان و همه دوستداران طبقه کارگر تبریک می گوئیم.
زنده باد انقلاب
زنده باد سوسیالیسم
هرچه گستردهترباد مبارزه کارگران و زحمتکشان و مبارزات اجتماعی تودهای علیه رژیم سرمایهداری جمهوری اسلامی
هسته کارگری حمید اشرف – فعالان کارگری جنوب
کار نان آزادی حکومت شورائی
۱۲/ ۶/ ۱۴۰۴
نظرات شما