هر روز دهها کودک، زن و دیگر غیرنظامیان فلسطینی در غزه توسط ارتش صهیونیستی اسرائیل به قتل میرسند. این واقعیت که اقدامات دولت اسرائیل در غزه و کرانه باختری و قتلعام غیرنظامیان فلسطینی در چارچوب قوانینی که دولتهای سرمایهداری نیز آن را تایید کردهاند، نسلکشی و جنایت علیه بشریت محسوب میگردد، دیگر جای هیچ تردید و شکی باقی نگذاشته است. همانطور که در مورد جنایات هیتلر و موسولینی هیچ تردیدی نیست.
شدت این جنایات باعث گردید تا فشار سیاسی بر دولت اسرائیل بسیار افزایش یابد. حتا ترامپ دوست وفادار نتانیاهوی فاشیست نیز با تایید رشد دیدگاه منفی مردم آمریکا نسبت به اسرائیل گفت: “از اینکه اسرائیل نفوذ خود را در کنگره از دست داده شگفتزده شدهام”، او در ادامه گفت: “این جنگ دارد به اسرائیل آسیب میزند، شکی در آن نیست. شاید در جنگ پیروز شوند، اما در عرصه روابط عمومی و افکار عمومی بازندهاند”.
در همین راستا مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز جمعه ۲۱ شهریور پیش از نشست سران دولتها، با ۱۴۲ رای موافق در مقابل ۱۰ رای مخالف، پیشنویس قطعنامهای را در حمایت از “اعلامیه نیویورک” برای برداشتن “گامهای مشخص، زمانبندیشده و برگشتناپذیر به سوی اجرایی شدن راه حل دو کشوری” به تصویب رساند.
“اعلامیه نیویورک” نتیجهی اجلاسی در مقر سازمان ملل در نیویورک است که به ابتکار و ریاست دولتهای فرانسه و عربستان سعودی از ۲۳ تا ۲۵ ژوئیه و با حضور گستردهی نمایندگان دولتها و سازمانها و نهادهای گوناگون برگزار گردید. این اجلاس با تصویب یک سند هفت صفحهای بر راه حل دو کشوری تاکید کرده بود. جمهوری اسلامی به همراه دولتهای آمریکا و اسرائیل از جمله دولت هایی بودند که در اجلاس نیویورک شرکت نکردند و به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل نیز رای مثبت ندادند. جمهوری اسلامی در رایگیری شرکت نکرد و دولتهای اسرائیل و آمریکا به همراه مجارستان، آرژانتین و چند کشور بسیار کوچک رای مخالف دادند.
پیش از برگزاری جلسه فوق در مجمع عمومی سازمان ملل، اتحادیههای بزرگ کارگری جهان در اقدامی بیسابقه خواستار حمایت جهانی از تشکیل دو دولت و پایان نسلکشی در غزه شده بودند.
کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (ITUC) که به تنهایی بیش از ۲۰۰ میلیون عضو دارد، و فدراسیونهای جهانی اتحادیهها (GUFS) متشکل از ۱۰ فدراسیون و اتحادیه، به همراه کمیته مشورتی اتحادیههای کارگری در سازمان همکاری و توسعه اقتصاد (TUAC)، ۸ سپتامبر ۲۰۲۵ در بیانیهای مشترک از تمامی دولتها خواستند تا کشور فلسطین را به رسمیت بشناسند. در بیانیه با تاکید بر اینکه ۱۴۷ کشور از ۱۹۳ عضو سازمان ملل متحد کشور فلسطین را به رسمیت شناختهاند، آمده است: “ما از همه کشورها میخواهیم این گام حیاتی را برای دستیابی به فلسطینی دمکراتیک و مستقل که در صلحی عادلانه و پایدار در کنار اسرائیلی امن زندگی کند، بردارند… کارگران در سراسر جهان حق دارند در آزادی، کرامت و امنیت زندگی کنند. مردم فلسطین نیز شایسته کمتر از این نیستند. به رسمیت شناختن فلسطین، همراه با اقدامات ملموس برای حفاظت از غیرنظامیان و پایان اشغال، گامیست که جامعه بینالمللی میباید برای صلح و عدالت بردارد.”
فدراسیون جهانی اتحادیههای کارگری (WFTU)نیز که در سال ۱۹۴۵ تاسیس شد و بیش از ۱۰۵ میلیون عضو در بیش از ۱۳۰ کشور جهان دارد، در بیانیهای که در تاریخ ۱۱ سپتامبر منتشر کرد، نوشت: “ما استفاده از گرسنگی بهعنوان سلاح جنگی را که نقض آشکار قوانین بینالمللی و اصول اساسی اخلاق انسانی است، محکوم میکنیم. تخریب حسابشده زیرساختهای حیاتی، محاصره کمکهای بشردوستانه، بمباران مراکز توزیع غذا و هدف قرار دادن اراضی کشاورزی و منابع آبی، قحطی ساخت بشر را ایجاد کردهاند. این اقدامات مجازات جمعی محسوب میشوند که طبق کنوانسیون چهارم ژنو، جنایت جنگی بهشمار میآیند.
تشدید نسلکشی با حمایت و پشتیبانی ایالات متحده، اتحادیه اروپا و متحدان آنها، بار دیگر ریاکاری و بیرحمی قدرتهای امپریالیستی را آشکار میسازد.
WFTU همبستگی تزلزلناپذیر خود را با مردم قهرمان فلسطین اعلام میکند. مردمی که با تحمل محاصرهای بیسابقه، با کرامت و شجاعت به مقاومت ادامه میدهند. ما به طبقه کارگر فلسطین درود میفرستیم که با وجود رنجهای عظیم، در برابر نسلکشی، آوارگی اجباری و گرسنگی سیستماتیک، مقاومتی الهامبخش از خود نشان میدهد.
این اتحادیه بینالمللی با رویکرد طبقاتی خواستار پایان فوری محاصره غزه، دسترسی کامل و بدون محدودیت به غذا، آب، دارو و سوخت، و پاسخگویی مسئولان جنایات علیه بشریت است.
دستها از غزه کوتاه! اشغال را پایان دهید! همبستگی با فلسطین!”
این فدراسیون همچنین با اعلام برگزاری هفته جهانی همبستگی با مردم فلسطین از ۱۵ تا ۲۲ سپتامبر، از تمامی اتحادیهها و کارگران در سراسر جهان خواست تا با برگزاری تظاهرات، اعتصاب، تحریم و کارزارهای بایکوت، حمایت خود را از مردم فلسطین اعلام کنند.
در همین راستا، کارگران بندر جنوا در ایتالیا اعلام کردند در صورت حمله ارتش اسرائیل به ناوگان جهانی “سُمود” (Sumud Flotilla) که برای رساندن کمکهای بشردوستانه به سمت غزه از پایین و با کمکهای مردمی تشکیل شده، آنها نیز همه چیز را متوقف خواهند کرد. اتحادیه USB نیز که از اتحادیههای بزرگ و قدیمی ایتالیا (تاسیس ۱۹۱۰) است برای روز ۲۲ سپتامبر در حمایت از مردم فلسطین و علیه کشتار آنها توسط ارتش اسرائیل، حمایت از ناوگان “سُمود” و علیه جنگ و افزایش گسترده هزینههای نظامی فراخوان اعتصاب داده است. در فراخوان اعتصاب آمده است: “دولت ملونی هیچ اقدامی برای متوقف کردن اسرائیل نمیکند، اما در عین حال بهطرز چشمگیری هزینههای مربوط به ساخت و خرید سلاحهای جدید را افزایش داده است. هیچ بودجهای برای افزایش دستمزدها، مقابله با بیثباتی شغلی، ایجاد یک نظام سلامت کارآمد، افزایش حداقل حقوق بازنشستگی یا کاهش سالهای مورد نیاز برای بازنشستگی اختصاص نمییابد. با این حال، دهها میلیارد یورو به کارخانههای اسلحهسازی اختصاص داده میشود”.
همچنین سازمانهای مسئول در کشورهای اسپانیا، ایرلند، اسلوونی، هلند و ایسلند اعلام کردند که در صورت حضور نماینده اسرائیل در مسابقه آواز “یوروویژن” در این دوره از مسابقات شرکت نخواهند کرد. انتظار میرود کشورهای بیشتری به این تحریم بپیوندند. فیل کولتر (Phil Coulter) موسیقیدان معروف بریتانیایی نیز خواستار بایکوت این مسابقه از سوی بریتانیا شد. او گفت: “یک استاندارد دوگانه وجود دارد که به اسرائیل اجازه شرکت داده میشود در حالی که روسیه به دلیل حمله به اوکراین در سال ۲۰۲۲ از یوروویژن اخراج شده است. چه تفاوتی بین آن رویداد غمانگیز و آنچه در غزه اتفاق میافتد وجود دارد؟”.
در این هفته، حمله اسرائیل به قطر نیز از نظر سیاسی دولت اسرائیل را تحت فشار بیشتری قرار داد هر چند که نتانیاهو به یکی از اهداف خود یعنی برهم زدن تلاشها یا حداقل به عقبانداختن تلاشها برای رسیدن به آتشبس رسید. در پی این حمله برای اولین بار از زمان حمله اسرائیل به غزه، شورای امنیت سازمان ملل روز ۵ شنبه ۱۱ سپتامبر برابر با ۲۰ شهریور (گرچه بدون نام بردن از اسرائیل) این حمله را محکوم کرد و دولت آمریکا برخلاف همیشه آن را وتو نکرد. پیش از این سخنگوی کاخ سفید بیانیه ای را در برابر خبرنگاران با انتقاد به اسرائیل و اطمینان به قطر که دیگر چنین اقدامی اتفاق نخواهد افتاد، قرائت کرده بود. در بیانیه کاخ سفید آمده بود: “بمباران یکجانبه در داخل قطر، یک کشور مستقل و متحد نزدیک ایالات متحده که بسیار سخت تلاش میکند و شجاعانه با ما برای میانجیگری صلح ریسک میکند، در خدمت پیشبرد اهداف اسرائیل یا آمریکا نیست”. این در حالیست که نتانیاهو در مراسمی در سفارت آمریکا با حمایت از حمله به قطر گفته بود: “این اقدام میتواند دری به سوی پایان جنگ در غزه باز کند”.
اورسولا فون درلاین رئیس کمیسیون اروپا نیز که همواره مانند دولت آلمان از اسرائیل حمایت کرده بود، با تغییر موضع خواستار اعمال تحریم و تعلیق بخشی از تجارت با اسرائیل شد. همچنین برخی از دولتها اروپایی واردات برخی از کالاهای اسرائیلی را ممنوع کردهاند. اما شدیدترین درگیری لفظی بین دولتهای اسپانیا و اسرائیل رخ داد و نخستوزیر اسپانیا دولت اسرائیل را مرتکب نسلکشی در غزه دانست. در این میان نخستوزیر انگلیس نیز با محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین دیدار کرد.
چشم انداز
Top of Form
دولت نژاد پرست و فاشیست اسرائیل پنهان نمیکند که مخالف راه حل دو کشوری است و تمام سیاستهایاش از با خاک یکسان کردن غزه تا تجاوزات به سرزمینهای فلسطینی در کرانه باختری این را ثابت میکنند. واقعیتی که نتانیاهو بارها به زبان آورده است و روز پنجشنبه در جریان بازدید از یک شهرک یهودی در کرانه باختری گفت: “هیچ کشور فلسطینی وجود نخواهد داشت”. امروز اما دولت اسرائیل بیش از هر زمان دیگری تحتفشار افکار عمومی جهان و در پی آن دولتهای همپیمان قرار دارد.
در روزهای گذشته کابینه نتانیاهو همچنین طرحی را برای ایجاد یک شهرک یهودی دیگر در کرانه باختری به تصویب رساند. طرح فوق موسوم به “ای – یک” بیست سال پیش مطرح شده بود، اما به دلیل مخالفتهای جهانی (حتا مخالفت دولت آمریکا) هرگز اجرایی نگردید. اما اکنون دولت فاشیست اسرائیل در حال پی پیگیری این طرح است تا هر چه بیشتر آرزو و امید مردم قهرمان فلسطین برای داشتن کشوری مستقل رنگ ببازد.
بیش از ۸۰ سال است که مردم قهرمان فلسطین برای داشتن کشور مستقل خود مبارزه میکنند و در این مسیر رنجهای بسیار دیدهاند که قتلعام مردم غزه در دو سال اخیر یک نمونه آن است. هماکنون نیز مردم غزه در برابر ارتش اسرائیل در حال مقاومت هستند. آنها از این کشتار و ویرانی خسته شده و حاضر نیستند شهر خود را ترک کنند. بسیاری حتا اگر هم میخواستند امکان ترک شهر را از نظر مالی ندارند. مقاومت مردم غزه در برابر ارتش اسرائیل البته هیچ ربطی به گروه جنایتکار حماس ندارد. مردم غزه از جنگی که در ظاهر بین دو گروه جنایتکار یعنی ارتش اسرائیل و حماس است، اما در واقع جنگی علیه مردم فلسطین است، خسته و خواستار پایین این کشتار وحشیانه هستند. مردم فلسطین خواستار صلح و آزادی وحاکمیت بر سرنوشت خود هستند. این خواست مردم فلسطین با سیاستهای گروه اسلامگرای حماس که مجری سیاستهای جمهوری اسلامی است کاملاً در تضاد قرار دارد. همین که جمهوری اسلامی به قطعنامه سازمان ملل رای نداد، یک نمونه آشکار از جنگطلبی جمهوری اسلامی و بیتوجهی آن به خواستهای مردم فلسطین است.
اما امروز افکار عمومی جهان، کارگران جهان، نیروهای آگاه و پیشرو خواستار صلح هستند و تنها راه برای تحقق صلح را در ایجاد کشور مستقل فلسطین و راه حل دو کشوری میبینند. تنها راه برای یک صلح پایدار و پایان دادن به این کشتار پذیرش این راه حل است. با توجه به گسترش بیسابقهی حمایت از مردم فلسطین (و نه حماس و دیگر گروههای ارتجاعی) چشمانداز برای برقراری آتشبس و بالاخره پیدا کردن راه حل نهایی صلح وجود دارد. از همین رو باید در کنار مردم غزه، در کنار مردم کرانه باختری به حمایت از مردم فلسطین شدت بخشید. حتا هر روز بخشهای بیشتری از مردم اسرائیل نیز به این آگاهی میرسند، همانطور که “انجمن خانوادههای گروگانها و مفقودان” اصلیترین گروه اسرائیلی که برای آزادی گروگانها در غزه فعالیت میکند با اشاره به حمله اخیر اسرائیل به غزه اعلام کرد: “عملیات هدفمند در قطر ثابت کرد که تنها یک مانع در راه بازگشت گروگانها و پایان جنگ وجود دارد: نخستوزیر نتانیاهو. هر بار که توافقی نزدیک میشود، نتانیاهو آن را خراب میکند”.
نظرات شما