امسال نیز همزمان با برگزاری اجلاس سازمان جهانی کار در ژنو، در تاریخ ۵ ژوئن، اکسیونی اعتراضی با هماهنگی “کمیتهی سراسری برگزاری اکسیون ژنو” و با حضور دهها نفر از فعالین سیاسی و کارگری و نیز نمایندگان برخی از اتحادیههای کارگری، در مقابل مقر این اجلاس انجام شد. سرود انترناسیونال آغازگر این برنامه بود. پس از آن پیام صوتی علی نجاتی، فعال جنبش بازنشستگی در ایران، از بلندگو پخش شد. همچنین خلاصهای از پیامهای تشکلهای مستقل در ایران که بیانیهی مشترکی داده بودند و نیز پیام سندیکای کارگران شرکت واحد به زبانهای فارسی و انگلیسی خوانده شد. سپس نمایندگان ۷ سندیکای بزرگ در فرانسه که با پرچمهای خود در صحنه حضور داشتند، اطلاعیهی مشترک خود را به زبانهای فرانسوی و انگلیسی و نیز نمایندگانی از سوئیس و ترکیه پیامهای همبستگی خود را خواندند. اکسیون با سخنان شیوا عاملی راد، نمایندهی بینالمللی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، که در نشست کنفرانس بینالمللی سازمان جهانی کار نیز سخنرانی داشت، ادامه یافت. در ادامه، لیلا حسینزاده سخنرانی خود را انجام داد و سپس نوبت به خواندن اطلاعیههای سازمانها و احزاب و تشکلهای چپ و کمونیست در خارج از کشور و نیز نهادهای کارگری که حمایت خود را از این اکسیون اعلام کرده بودند، رسید. در مجموع، ۱۵ اتحادیهی کارگری از کشورهای فرانسه، سوئیس، سوئد، اسپانیا، ترکیه، ایتالیا و آلمان از این اکسیون حمایت کرده و همبستگی بینالمللی خود را با کارگران ایران به شکل نامههای حمایتی و یا حضور در این برنامه ابراز داشتند. همچنین تعدادی از احزاب، سازمانها و تشکلهای کارگری ایرانی، از جمله شورای همکاری نیروهای چپ و کمونیست از فراخوان این اکسیون با صدور اطلاعیه و حضور در این اکسیون پشتیبانی خود را اعلام داشتند.
کمیتهی هماهنگی اکسیون که از افراد مستقل با گرایشات و تعلقات فکری گوناگون طیف چپ و فعالین کارگری و سیاسی تشکیل شده بود، در شرایطی که در ایران، جنگ همهی فعالیتها را تحتالشعاع خود قرار داده بود به فاصلهی کوتاهی پیش از اکسیون فعالیت خود را آغاز کرد. در کنار انجام تدارکات برای روز اکسیون، رفقا در این کمیته به تهیه و ارسال فراخوان، نامه به اتحادیهها، قطعنامه و ترجمهی اطلاعیهها از ایران به زبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسوی اقدام کردند.
خواستهها و مطالبات مطرح شده در این قطعنامه را میتوان به سه دسته خلاصه کرد. دستهی اول شامل “توقف فوری جنگ” بود که به دلیل شرایط جنگی حاکم که از طرف دولت امپریالیستی ترامپ و دولت صهیونیستی اسرائیل از سویی، و حکومت ارتجاعی و استبدادی جمهوری اسلامی به مردم ایران تحمیل شده، و بیشترین هزینهی آن بر دوش کارگران و زحمتکشان است، در صدر شعارهای این اکسیون قرار داشت. همچنین مانند سالهای گذشته، اعتراض به حضور نمایندگان حکومت سرکوبگر و حامی نظم سرمایهداری جمهوری اسلامی در سازمان جهانی کار، از خواستههای برگزارکنندگان این اکسیون بود که با جلب حمایت اتحادیههای کارگری حاضر در این اجلاس، خواهان افشاگری رژیم و روشنگری در بین فعالین اتحادیههای کارگری جهانی شدند.
طرح مطالبات فوری کارگران در ایران که به دلیل تعداد زیاد آنان، تنها از برخی از این مطالبات در قطعنامه ذکر شده بود، نیز در راستای رساندن صدای کارگران در ایران به طبقهی کارگر جهانی و افشای سیاست ضد کارگری حکومت جمهوری اسلامی بخشی از قطعنامه را شامل میشد.
شعارهایی مانند آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی، لغو فوری اعدام و توقف فوری دستگیریها و شکنجه نیز از خواستههای کمیتهی برگزاری بود که در تمام تبلیغات بازتاب داشت.
در پایان، برگزارکنندگان و شرکتکنندگان در این اکسیون با همخوانی سرود انترناسیونال ، بر ادامهی مبارزه تا رسیدن طبقهی کارگر به خواستهها و مطالبات خود، و اهمیت همبستگی بینالمللی کارگران تأکید کردند.
نظرات شما