در اوایل ماه مه – اواسط اردیبهشت سال جاری – اتحادیه اروپا تحریم ۷ فرد و سازمان مرتبط با شهرکنشینان اشغالگر اسرائیلی را تصویب کرد. به گفته اتحادیه اروپا این تصمیم به دنبال افزایش خشونت شهرکنشینها علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی و شرق اورشلیم صورت گرفته و تحریمشدگان هر یک به نحوی در تأمین مالی شهرکها، تقویت سازوکار این شهرکها و همچنین گسترش آنها دخیل بودهاند.
خشونت و توحشی که ساکنان مناطق اشغالی یا همان شهرکنشینان علیه فلسطینیان اعمال میکنند، امر جدیدی نیست. دهههاست که یهودیان افراطی، نیروها و باندهای سیاه سرکوبگر و اشغالگر را سازماندهی کرده و با حمایت و هدایت روزافزون دولت اسرائیل، به اشغال سرزمینهای فلسطینیان اقدام میکنند، شهرکهای جدید میسازند و آنها را تحت کنترل خود درمیآورند. در واقع پس از تشکیل دولت اسرائیل در سال ۱۹۴۸، این کشور به سیاستهای توسعهطلبانه خود ادامه داد و با تحریک ناسیونالیسم و افراطیگری مذهبی سعی در الحاق هر چه بیشتر مناطق جدید به مرزهای تعیینشده توسط سازمان ملل داشته است.
در جنگ ۶ روزه ۱۹۶۷ این سیاست ادامه یافت و مناطقی در کرانه باختری رود اردن و شرق اورشلیم اشغال شد، ساکنان فلسطینی از خانه و کاشانه خود رانده و آواره شدند و در عوض یهودیان افراطی اسکان داده شدند. از آن زمان تاکنون این روند توسط دولت نژادپرست اسرائیل ادامه یافته است. اگر پیش از جنگ ۶ روزه گروهها و دستههای افراطی عمدتاً بهطور زیرزمینی و مخفی حول ادعای «احیای سرزمین آباء و اجدادی» فعالیت میکردند، پس از جنگ ۶ روزه و گسترش سیاستهای توسعهطلبانه و جنایتکارانه اسرائیل روز به روز علنیتر و فعالتر شدند و به حمایت از احزاب صهیوـفاشیست این کشور نظیر حزب لیکود پرداختند و رفتهرفته به بازوی سرکوبگر و اشغالگر آن نیز تبدیل شدند.
افزایش شمار مهاجران یهودی به اسرائیل و مسئله مسکن و اسکان آنها، توجیه مضاعفی شد برای گسترش هرچه بیشتر شهرکها. بزرگترین موج مهاجرت به اسرائیل به مهاجرانی اختصاص دارد که پس از فروپاشی بلوک شرق و طی سالهای ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۶ از کشورهای روسیه، اوکراین و بلاروس وارد اسرائیل شدند. این گروه که بین ۱۵ تا ۲۰ درصد جمعیت فعلی ۱۰ میلیونی اسرائیل را تشکیل میدهند، قشری تحصیلکرده و متخصص هستند که بهویژه در زمینه تکنولوژی و راهاندازی سیستمهای امنیتی دیجیتال سازماندهی شدهاند. بخشی از این جمعیت در شهرهای بزرگ اما بخش عمده آنها در شهرکهایی که با غصب و تصرف محل زندگی فلسطینیان بنا شده، اسکان داده شدهاند.
شهرکنشینان از پشتیبانی و خدمات همهجانبه دولت اسرائیل از جمله مالی، نظامی و تسهیلات و امکانات زندگی برخوردارند. آنها که از یهودیان افراطی، ناسیونالیست و صهیونیستاند، با رؤیای بازگشت به «مرزهای سرزمین آباء و اجدادی» از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند. بسیاری از آنها مسلحاند و به عنوان نیروهای «آتش به اختیار» عمل میکنند. از همین رو مورد حمایت همهجانبه و وسیع دولت اسرائیل قرار دارند و جزء نیروهای معتمد احزاب فاشیست اسرائیل و بهویژه دولت نتانیاهو محسوب میشوند.
اسرائیل از زمان اشغال کرانه باختری و اورشلیم شرقی در سال ۱۹۶۷، حدود ۱۶۰ شهرک ساخته که نزدیک به ۷۰۰ هزار یهودی در آنها زندگی میکنند. در بسیاری از دورهها، تقریباً هر روز گزارشهایی از خشونت شهرکنشینان علیه فلسطینیان منتشر میشود.
بخش حقوق بشر سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۸۰۰ حمله شهرکنشینان را ثبت کرده که منجر به تلفات جانی یا خسارت به اموال حدود ۲۸۰ خانواده فلسطینی در سراسر کرانه باختری شده است. صدها تن مجروح و ده ها تن از فلسطینیان در مقابل چشمان خانواده و اهالی به قتل رسیده اند. در مواردی شهرکنشینان مانع از امدادرسانی کادر پزشکی و انتقال زخمیها با آمبولانس شده اند.
در مورد دیگری، سازمان ملل به نمونهای اشاره کرده که شهرکنشینان اشغالگر یک فلسطینی را وادار کردهاند قبل از ترک محل سکونت خود، گور پدرش را بشکافد و جسد را با خود به همراه ببرد.
مواردی چون به آتش کشیدن خانهها و مزارع فلسطینیان، شلیک به خانوادهها برای غصب زمینهایشان، تحقیر، ضرب و شتم و قتل فلسطینیان به امری رایج تبدیل شده است. از همین رو شهرکنشینان علاوه بر خشونت سیستماتیک علیه فلسطینیان، بخش مهمی از نیروهای نظامی و باندهای ویژه نظامی و شبهنظامی اسرائیل را تشکیل میدهند که در گروههای کماندویی و ویژه ارتش اسرائیل به کار گرفته میشوند. دولت اسرائیل علاوه بر تأمین هزینه احداث و راهاندازی شهرکها در مناطق اشغالی، سرمایهگذاریهای کلانی برای جذب این شهرکنشینها به نیروهای سرکوب و نظامی انجام میدهد و آنها را در جنگ و جنایت علیه فلسطینیان بهکار میگیرد.
طبق آمار مرکز پژوهشی «آودا» واقع در تلآویو، بودجهای که دولت اسرائیل برای هر شهرکنشین هزینه میکند، ۳ تا ۴ برابر سایر شهروندان اسرائیل است. این بودجهها علاوه بر امکانات و خدمات شهرسازی و جادهسازی و آب و برق، شامل هزینههای گزاف برای حفاظت و امنیت این شهرکها و آموزشهایی است که در اختیار کودکان و نوجوانان است.
از دوران روی کار آمدن مجدد نتانیاهو، احداث شهرکها گسترش یافته و وزارتخانهای نیز برای امور شهرکسازی تأسیس شده که أمور مالی، عمرانی، نظامی و امنیتی مربوط اشغال و تصرف سرزمینهای فلسطنیان و احداث شهرک ها را هدایت و سازماندهی میکند.
با این اوصاف روشن است که احداث شهرکها و بسیج و سازماندهی شهرکنشینها، جزئی جداییناپذیر از سیاستهای توسعهطلبانه دولت فاشیست اسرائیل و سرکوب سیستماتیک و نابودی فلسطینیان است. در حالی که افکار عمومی در کشورهای اروپایی بر ضرورت پذیرش راهحل دو دولتی و به رسمیت شناختن دولت فلسطین و تحریم دولت اسرائیل، محکومیت جنایات اسرائیل و پایان دادن به فروش اسلحه به این کشور تأکید دارند، دولتهای اروپایی برای خالی نبودن عریضه چند نام فرد و سازمان را در لیست تحریم قرار دادهاند. تحریم چند فرد و گروه شهرکنشین بدون محکومیت صریح دولت صهیوـفاشیست اسرائیل و محکومیت غصب و اشغال محل سکونت فلسطینیان وآواره شدن و سرکوب آنها، ژستی ریاکارانه است، آن هم در اوج جنایات جنگی این کشور علیه میلیونها تن از مردم غیرنظامی فلسطین. مردمی که از یک سو تحت فشار و سرکوب و جنایات نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی اند و از سوی دیگر زیر سرکوب سیستماتیک و جنایات رو به افزایش دولت فاشیست اسرائیل!
نظرات شما