جان‌باختن کارگران پالایشگاه نفت تهران

ساعت ۴ بعدازظهر امروز، آتش‌سوزی در پالایشگاه نفت تهران، جان حداقل ۶ کارگر را گرفت.

براساس گزارش‌ رسانه‌های دولتی، امروز جمعه ۵ آبان، نشت مواد نفتی منجر به بروز آتش‌سوزی در واحد تقطیر پالایشگاه گشته و حداقل ۱۰ کارگر کشته و مجروح شدند. تا لحظه تنظیم این اطلاعیه برخی از رسانه‌های دولتی از جان باختن ۶ کارگر و برخی از جان باختن ۷ کارگر گزارش داده‌اند. هم‌چنین وضعیت ۲ یا ۳ کارگر دیگر وخیم گزارش شده است.

اغلب کارگرانی که قربانی حادثه شدند، به صورت فصلی و برای یک شرکت پیمانکاری کار می‌کردند. گفته می‌شود که برخی از آن‌ها از استان ایلام برای یافتن کار به تهران آمده و در باقرشهر ساکن شده بودند، استانی که بیش از نیمی از جوانان‌اش بیکار هستند.

پالایشگاه تهران در جاده قدیم قم و در نزدیکی باقرشهر قرار دارد.

دهم بهمن ماه سال گذشته نیز با آتش گرفتن یک مخزن ۵۰۰ هزار لیتری، آتش‌سوزی مهیبی در پالایشگاه تهران رخ داده بود.

کارگران!

محیط‌های کار به قتل‌گاه شما تبدیل شده‌اند. هر روز اخباری از قربانی شدن کارگران منتشر می‌شود، اما برای سرمایه‌داران و دولت محبوب‌شان این موضوع هیچ اهمیتی ندارد.

تنها زمانی که کارگران به خروش می‌آیند، سرمایه‌داران و دولت جمهوری اسلامی سراسیمه شده و به فکر لاپوشانی و واژگونه جلوه‌دادن حقایق می‌شوند.

آیا براستی هیچ کاری برای از میان بردن شرایطی که منجر به قتل‌عام کارگران در محیط کار می‌شود، از سوی جمهوری اسلامی صورت گرفته است؟

افزایش سالانه‌ی قربانیان حوادثی که ناشی از شرایط اسفبار محیط کار هستند، بهترین گواه و آشکارترین پاسخ به این سوال است.

فاجعه انفجار معدن ذغال‌سنگ زمستان یورت آزاد شهر یک نمونه است و آتش‌سوزی امروز پالایشگاه تهران یک نمونه دیگر. نمونه‌هایی که مدام و هر روز بر سر کارگران ایران و خانواده‌های‌شان آوار می‌شوند.

تا کی باید این جنایات بی‌پاسخ بمانند؟ جنایت امروز و قتل حداقل ۶ کارگر یک نمونه‌ی آشکار از نقش جنایتکارانه‌ی جمهوری اسلامی در قتل‌عام کارگران است.

بکارگیری شرکت‌های پیمانی که خون کارگران را می‌مکند و استفاده این شرکت‌ها از کارگرانی که از حداقل آموزش و حتا گاه تجربه نیز بی‌بهره هستند، تنها به خاطر ارزان بودن نیروی کارشان، نتیجه‌اش قتل‌عام امروز و افزایش حوادث در محیط‌های کار است.

جمهوری اسلامی با سیاست‌های‌اش عامل رشد و افزایش شرکت‌های پیمانی است. شرکت‌هایی که قراردادهای موقت و حتا سفید امضا را به کارگران تحمیل می‌کنند. گاه در این قراردادها از پیش کارگران مسئول هر حادثه‌ای اعلام می‌شوند که در محیط کار برای‌شان رخ دهد. گاه حتا کارگران فاقد بیمه هستند.

این است جمهوری اسلامی و این است بهشت سرمایه‌داران.

میلیون‌ها کارگر در جستجوی کار نیز از روی فقر، گرسنگی و نداری مجبورند تا همه‌ی شرایط وحشیانه‌ی سرمایه‌داران و شرکت‌های خونخوار پیمانکاری را بپذیرند. در این شرایط، کارگران در صورت کوچکترین اعتراضی بدون هیچ‌گونه دردسری برای سرمایه‌داران و دولت از کار اخراج می‌شوند. در این شرایط کارگران مجبور می‌شوند تا سرحد ممکن نیروی کار خود را ارزان بفروشند.

این است جمهوری اسلامی و این است بهشت سرمایه‌داران.

تنها بهبود شرایط کار، ارائه آموزش‌های لازم، لغو قراردادهای موقت، دستمزدهای کافی برای تمامی هزینه‌های یک خانواده‌ی کارگری و پرداخت به موقع آن‌ها، استفاده از ابزارآلات و ماشین‌های مناسب و وسایل ایمنی خوب می‌تواند حوادث در محیط کار را تا حدود بسیار زیادی کاهش دهد. اما سرمایه‌داران برای افزایش ثروت خود بسیار بیشتر از جان کارگران اهمیت قائل هستند و همه‌ی اقداماتی که گفته شد برای‌شان هزینه‌بردار است. برای همین تا آنجا که بتوانند هزینه‌‌ای برای سلامتی و جان کارگر نمی‌کنند.

سازمان فدائیان (اقلیت) ضمن هم‌دردی با خانواده قربانیان و طبقه کارگر ایران، جان‌باختن کارگران پالایشگاه تهران را به آن‌ها تسلیت می‌گوید.

سازمان فدائیان (اقلیت) خواستار رسیدگی کامل و فوری کارفرما و دولت به خانواده‌‌های جان‌باختگان و نیز مجروحان حادثه می‌باشد.

سازمان فدائیان (اقلیت) مسبب این حادثه و دیگر حوادثی را که در محیط کار رخ می‌دهد، مناسبات سرمایه‌داری می‌داند. مناسباتی که در آن برای صاحبان ثروت تنها اندوختن هر چه بیشتر ثروت مهم است و دولت نیز وظیفه‌ای جز حفظ این مناسبات و خدمت به سرمایه‌داران ندارد.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی – برقرار باد حکومت شورایی

زنده‌باد آزادی – زنده‌باد سوسیالیسم

نابود باد نظام سرمایه‌داری

سازمان فدائیان (اقلیت)

۵ آبان ۱۳۹۶

کار – نان – آزادی – حکومت شورایی

 

POST A COMMENT.